04.05.2010 | Shaza

Dzięki temu odkryciu już w latach czterdziestych użytkownicy okularów w końcu miały wybór. Wciąż były to jednak twarde szkła kontaktowe (znane także jako soczewki kontaktowe), które pomimo swoich wspaniałych właściwości naprawy ułomności, były złe w użytkowaniu:
były przyczyną otarcia rogówki
dostawał się pod nie kurz i brud
wymagały sporego czasu adaptacji
użytek z tych doświadczeń zrobiono dopiero w latach XXX ubiegłego wieku. Szkło kontaktowe stworzono odlewając szybko wysychającą konsystencję przypominającą parafinę na kształt gałki. Były to najwcześniejsze eksperymenty z kontaktem z substancji nienaturalnych.
Od czasu odkrycia HEMA w latach sześćdziesiątych powstały kontakty, które znamy dzisiaj. Kontakty wykonane są z tworzyw sztucznych, w których 36-75% składu stanowi woda. Woda umożliwia dostawanie się tlenu do oka.
Brzmi to co najmniej nieprawdopodonie, ale historia soczewek kontaktowych zaczęła się już w wieku XVI, kiedy to zauważono, że wady wzroku można leczyć z pomocą szła umieszczanego na powierzchni gałki ocznej. Prekursorem tych odkryć był Da Vinci.
Soczewki mają na celu korygowanie następujących wad wzroku:
krótkowzroczność
starczowzroczność
astygmatyzm
nadwzroczność
Soczewki kontaktowe dzielimy na:
soczewki sztywne
soczewki miękkie
soczewki twarde
Soczewki kontaktowe mają na celu korygowanie następujących wad:
soczewki z dodatkową warstwą koloru
posiadają więcej niż jedną krzywiznę sferyczną
korekcja wady sferycznej cylindrycznej
sferyczne
Soczewki kontaktowe posiadają różne długości noszenia:
przez okres trzydziestu dni
12 miesięczne
przez 4 miesiące
przez okres 14 dni
przez dwadzieścia cztery godziny
24 h
Newsy z branży
Mapa serwisu: August 2010 |July 2010 |June 2010 |May 2010 |April 2010 |March 2010 |February 2010 |January 2010 |December 2009 |